26 maja Kościół katolicki wspomina św. Filipa Nereusza – kapłana, który swoją radością, humorem i głęboką wiarą przyciągał ludzi do Boga. Nazywany „świętym uśmiechu” i „Apostołem Rzymu”, pokazuje, że świętość może być pogodna i bliska każdemu z nas.
Młodość i powołanie
Filip Nereusz urodził się 21 lipca 1515 roku we Florencji. Już jako dziecko wyróżniał się pogodnym usposobieniem i serdecznością, zyskując przydomek „Dobry Filipek” (Pippo buono) . Po śmierci matki i starszego brata, w wieku 17 lat, przeniósł się do wuja w San Germano, gdzie miał odziedziczyć majątek. Jednak zrezygnował z tej perspektywy, wybierając życie poświęcone Bogu . W Rzymie zamieszkał u florentczyka Galeotta Caccia, ucząc jego synów i studiując filozofię oraz teologię. Wkrótce jednak porzucił naukę, by poświęcić się modlitwie, ascezie i służbie ubogim .
Doświadczenie duchowe i kapłaństwo
W 1544 roku, podczas modlitwy w katakumbach św. Sebastiana, Filip przeżył mistyczne doświadczenie – poczuł ogień Ducha Świętego w swoim sercu, co miało wpływ na całe jego życie duchowe. W 1551 roku przyjął święcenia kapłańskie. Zasłynął jako spowiednik pełen łagodności i cierpliwości, przyciągając do siebie zarówno prostych ludzi, jak i dostojników kościelnych .
Założyciel Oratorium
Filip założył Zgromadzenie Oratorium św. Filipa Neri – wspólnotę kapłanów i świeckich, którzy bez składania ślubów zakonnych żyli razem, modlili się i prowadzili działalność duszpasterską. Spotkania w Oratorium łączyły modlitwę, śpiew i rozmowy, dając początek nowej formie nabożeństw – oratoriom .
Radość i humor w służbie Bogu
Święty Filip był znany z poczucia humoru i radości, które łączył z głęboką duchowością. Uważał, że świętość nie wyklucza pogody ducha, a wręcz przeciwnie – radość jest oznaką obecności Boga w sercu .
Śmierć i dziedzictwo
Zmarł 26 maja 1595 roku w Rzymie. Beatyfikowany w 1615 roku, a kanonizowany w 1622 roku przez papieża Grzegorza XV . Jego grób znajduje się w kościele Santa Maria in Vallicella w Rzymie.
