Przejdź do treści
Dostosuj preferencje dotyczące zgody

Używamy plików cookie, aby pomóc użytkownikom w sprawnej nawigacji i wykonywaniu określonych funkcji. Szczegółowe informacje na temat wszystkich plików cookie odpowiadających poszczególnym kategoriom zgody znajdują się poniżej.

Pliki cookie sklasyfikowane jako „niezbędne” są przechowywane w przeglądarce użytkownika, ponieważ są niezbędne do włączenia podstawowych funkcji witryny.... 

Zawsze aktywne

Niezbędne pliki cookie mają kluczowe znaczenie dla podstawowych funkcji witryny i witryna nie będzie działać w zamierzony sposób bez nich. Te pliki cookie nie przechowują żadnych danych umożliwiających identyfikację osoby.

Brak plików cookie do wyświetlenia.

Funkcjonalne pliki cookie pomagają wykonywać pewne funkcje, takie jak udostępnianie zawartości witryny na platformach mediów społecznościowych, zbieranie informacji zwrotnych i inne funkcje stron trzecich.

Brak plików cookie do wyświetlenia.

Analityczne pliki cookie służą do zrozumienia, w jaki sposób użytkownicy wchodzą w interakcję z witryną. Te pliki cookie pomagają dostarczać informacje o metrykach liczby odwiedzających, współczynniku odrzuceń, źródle ruchu itp.

Brak plików cookie do wyświetlenia.

Wydajnościowe pliki cookie służą do zrozumienia i analizy kluczowych wskaźników wydajności witryny, co pomaga zapewnić lepsze wrażenia użytkownika dla odwiedzających.

Brak plików cookie do wyświetlenia.

Reklamowe pliki cookie służą do dostarczania użytkownikom spersonalizowanych reklam w oparciu o strony, które odwiedzili wcześniej, oraz do analizowania skuteczności kampanii reklamowej.

Brak plików cookie do wyświetlenia.

Konserwacja i renowacja czterech obrazów z Prezbiterium Kościoła OO. Franciszkanów p.w. Św. Marii Magdaleny w Przemyślu  została dofinansowana z budżetu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji

Program konserwacji i restauracji ścian fundamentowych kościoła, a także konserwacja wystroju wnętrza

Dzieje kościoła i klasztoru św. Marii Magdaleny w Przemyślu to materialne świadectwo tego miejsca. Mury kościoła, klasztoru, polichromia, sprzęty liturgiczne, szaty, to wyraz duchowości minionego czasu, a także wielkiej kultury artystycznej. Od pięciu lat kolejny raz w historii dążą do całkowitego odnowienia kościoła i przywrócenie mu pierwotnej świetności. Dzięki mecenatowi Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i Sportu, dzięki Funduszu Kościelnemu i Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków i Urzędu Marszałkowskiego prace konserwatorskie na zewnętrznych ścianach kościoła dobiegają końca. Szeroki zakres prac konserwatorskich zewnątrz z przywróceniem polichromii i dekoracji malarskich po usuniętych figurach, które zostały zniszczone w czasie pożaru w 1864 roku. Wokół kościoła została wykonana izolacja pionowa i pozioma na głębokości 4,5 m. Obecny kościół murowany został wzniesiony w latach 1754-1780 z inicjatywy i staraniom gwardiana Grzegorza Ostrowskiego i fundacji biskupa Wacława Hieronima Sierakowskiego, którą wspomogli: Franciszek Salezy Potocki, wojewoda kijowski, Wawrzyniec Morski, podczaszy horodelski, Sebastian Morski, łowczy czerwonogrodzki, August Uliński, starosta Podwysocki oraz Wisłoccy Humniccy, Dzieduszyccy i Hojnaccy. Projekt wykonał w 1754 architekt biskupi Walenty Haltman. W latach 1773-1780 prowadzono prace wykończeniowe przy fasadzie, wykonano schody i ustawiono na nich rzeźby autorstwa Fabiana Fesingera i Antoniego Osińskiego (Matka Boża Niepokalana, bł. Duns Szkot, św. Idzi z Asyżu. W roku 1778 kościół został konsekrowany przez biskupa przemyskiego Tadeusza Kierskiego. W latach 1789-1791 i 1806-1810 kościół był używany przez Austriaków jako magazyn wojskowy. Podczas prac przy izolacji pionowej odkryto relikty ścian fundamentowych południowej części kościoła- ściana za prezbiterium i kaplicą zachodnią. Chronologicznie najstarszym fragmentem muru jest fragment dolnej partii muru- ściany południowej. Fragment ten nie obejmuje pełnej długości ściany, lecz jego część wschodnią. Jest to wątek kamienny, złożony z dużych obłych brył piaskowca i gotyckiej cegły. Celem prac konserwatorskich jest restauracja i ekspozycja i zabezpieczenie odsłoniętych reliktów średniowiecznych budowli. Prace przy wątkach kamiennych i ceglanych , zabiegi estetyczne, będą ograniczone do minimum, aby ukazać jak najwierniej mijający czas historii.

Polichromia kościoła

Od roku czasu franciszkanie dążą do całkowitego odnowienia kościoła i przywrócenia mu pierwotnej świetności. Prace nabierają tempa i skuteczności w ratowaniu substancji zabytkowej, dzięki Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków Pani Beacie Kot i współpracownikom urzędu, którzy pomimo pandemii uczestniczą w komisjach rzeczoznawców.  Polichromia zarówno w prezbiterium, jak i w całym kościele jest jednorodna stylowo, wykonana w ostatniej ćwierci XVIII wieku i reprezentuje barokowe i rokokowe malarstwo ścienne szkoły lwowskiej, o wysokim poziomie artystycznym. Ściany prezbiterium o dekoracji ramowej, wzbogaconej ornamentami roślinnymi. Na trzonach pilastrów herby franciszkańskie: na tle krzyża splatają się ze sobą prawa ręka Jezusa Chrystusa i lewa ręka św. Franciszka z Asyżu, obie stygmatyzowane, wykończone z dołu nimbem z chmur. W górnych partiach ścian w ozdobnych płycinach sceny figuralne adoracji NMP. Na sklepieniu prezbiterium znajdują się obrazy, przedstawiające zwiastowanie, Boga Ojca i chóry aniołów. Gzyms spolichromowany z motywem marmoryzacji. Polichromia utrzymana w jasnych, pastelowych tonacjach, z przewagą różu, zieleni i beżów. W prezbiterium portrety darczyńców budowy kościoła arcybiskupa Wacława Hieronima Sierakowskiego, Sebastiana i Wawrzyńca Morskich, biskupa Eryka de Vinsen i usytuowanych jest sześć małych obrazów, przedstawiających świętych franciszkańskich. Na polichromii występują uszkodzenia mechaniczne w postaci uszczerbień, otarć i zarysowań. Kolorystyka polichromii malarskich prezbiterium zatraciła czytelność z powodu kurzu i zanieczyszczeń. Powłoka malarska jest przez wyblakła i poszarzała. Występują liczne uszkodzenia mechaniczne w postaci ubytków warstwy malarskiej, przetarć, zarysowań oraz wykruszeń farby. Największe ubytki występują w partii cokołowej, najbardziej narażone na uszkodzenia mechaniczne, spowodowane codziennym użytkowaniem obiektu. Prace konserwatorskie w pełni przywracają historyczne piękno.

Franciszkanie składają wyrazy wdzięczności instytucjom państwowym, wszystkim ofiarodawcom, parafianom i sympatykom naszego kościoła.


Tekst: O. Jan Szpyt – Franciszkanin

Facebook