Ambona jest częścią wyposażenia świątyni pw. św. Marii Magdaleny w Przemyślu – integralnym elementem późnobarokowego wyposażenia stworzonego na zlecenie franciszkanów konwentualnych. Ustawiona jest w nawie głównej kościoła przy filarze pierwszym po lewej stronie. Ambona powstała w drugiej poł. XVIII wieku w lwowskiej pracowni Macieja Polejowskiego i reprezentuje styl rokokowy. Przeprowadzane zabiegi odnawiania ambony w poł XIX w. , na początku XX., a później w latach 80-tych w istotny sposób przyczyniły się do obecnego stanu zachowania i jego estetycznych walorów. Podczas prac odświeżających XX wieku przemalowano cała strukturę ambony w kolorze oliwkowym. Odkrywki stratograficzne wykonane w wytypowanych miejscach ambony wskazują, że zachowała się duża część oryginalnej zaprawy oraz jej pierwotne opracowanie kolorystyczne (ciemnoniebieskie). Całość ambony silnie zabrudzona powierzchniowo z licznymi otworami po gwoździach oraz przetarciami i odpryskami warstwy malarskiej. Podczas prac przeprowadzono pełna konserwacje techniczna i estetyczna obiektu przywracając pierwotna kolorystykę, pierwotne złocenie.
