Architektura Kościoła
Odkryj tajemnice Kościoła św. Marii Magdaleny – miejsca, gdzie historia splata
się z najwybitniejszą sztuką lwowskiej szkoły snycerskiej.
Majestatyczna Fasada
Późnobarokowa fasada kościoła jest trójdzielna, osadzona na wysokim, dwustrefowym cokole i ujęta parą dwukondygnacyjnych wież. Środkowa część jest nieznacznie cofnięta i zwieńczona wysokim, fantazyjnie wyciętym szczytem.
Detal Architektoniczny
- Szczyt ujęty falistymi spływami z pseudopilastrami.
- Trzy nisze hemisferyczne w szczycie.
- Portal z trójkątnym naczółkiem i żelaznymi drzwiami (1777-8) autorstwa Stanisława Bukowskiego.
- Monogramy Chrystusa i Marii oraz godło franciszkańskie nad wejściem.
Serce Świątyni
Prezbiterium i Ołtarz Główny
Zaprojektowany przez legendarnego lwowskiego mistrza Piotra Polejowskiego, ołtarz główny jest symfonią formy i duchowości. Centralnym punktem jest cudowny obraz Matki Bożej Niepokalanej (XVI/XVII w.), nad którym góruje scena Śmierci św. Marii Magdaleny.
Rzeźby Rokokowe
Św. Piotr, św. Paweł, bł. Jan Duns Szkot, bł. Idzi z Asyżu.
Alegorie
Majestatyczne figury kobiece przedstawiające Wiarę i Nadzieję.
Na ścianach bocznych odnaleźć można portrety darczyńców: abp Wacława Hieronima Sierakowskiego oraz braci Morskich, świadków potęgi dawnego mecenatu.
Obraz Chrystusa Miłosiernego
Unikatowe dzieło z przełomu XVI i XVII wieku, stanowiące jeden z najstarszych i najcenniejszych wizerunków w świątyni, emanujące spokojem i głębią barokowej mistyki.
Nawa Główna
Centrum życia liturgicznego z dwoma ołtarzami: św. Antoniego i św. Franciszka. Prawdziwym klejnotem jest tutaj ambona (1778) dłuta Piotra Polejowskiego.
Warto zobaczyć
Figura św. Franciszka na globusie wygłaszającego kazanie do ptaków oraz płaskorzeźba z kazaniem do ryb.
Nawa Prawa
Mieści Kaplicę Pana Jezusa Miłosiernego (zbudowaną w 1911 w miejscu dawnego magazynu). Architektem kaplicy był Stanisław Majerski.
Warto zobaczyć
Fresk przedstawiający tragiczne wydarzenia z 1498 roku – śmierć zakonników z rąk żołnierzy Stefana III Wielkiego.
Nawa Lewa
Skupia ołtarze św. Maksymiliana Kolbego oraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, ozdobione figurami aniołów.
Warto zobaczyć
Fresk ukazujący oblężenie Przemyśla przez wojska Rakoczego w 1657 i cudowne ocalenie miasta.
Król Instrumentów i Chór Anielski
Historia ewolucji dźwięku – od XVIII-wiecznego mechanizmu do potężnej elektropneumatycznej machiny.
Na chórze królują mistrzowskie rzeźby: Dawid grający na harfie oraz zastęp aniołów z różnorodnymi instrumentami, tworząc wizualną symfonię towarzyszącą liturgii.
Prospekt organów pochodzi prawdopodobnie z ok. 1780 roku, gdyż wtedy zawarto umowę ze snycerzami Barzyckim i Duńczewskim na jego budowę.
W latach 1886–1887 Jan Śliwiński ze Lwowa zbudował w starej szafie nowe organy. Miały one trakturę mechaniczną i wiatrownice stożkowe oraz 14 głosów obsługiwanych przez jeden manuał i pedał. Stół gry umieszczony był na podwyższeniu z boku szafy organowej.
II poł. XVIII wieku
Organy wyposażone w trakturę mechaniczną. Instrument posiadał 14 głosów obsługiwanych przez jeden manuał. Surowy, barokowy charakter brzmienia.
Rok 1928
Rozbudowa kontuaru do dwóch manuałów z pedałem. Dodano 3 nowe głosy. Przełomem było zainstalowanie silnika elektrycznego z dmuchawą i nowego miecha. Po rozbudowie instrument dysponował dwoma 17-głosowymi manuałami.
Rok 1949
Szafę organową rozdzielono na dwie części, a kontuar umieszczono centralnie na środku chóru. Zmieniono trakturę na elektropneumatyczną. Dobudowano 7 nowych głosów, osiągając obecną liczbę 24 głosów.
Lata 70 XX w.
Zmiana traktury rejestrów na elektropneumatyczną, przebudowę stołu gry oraz zmiany w dyspozycji: przerobienie głosu Pryncypał Skrzypcowy z 8’ na 4’, usunięcie jednego z chórów 8’ głosu Vox Coelestis i zastąpienie go chórem 4’, całkowite usunięcie głosu Szarf 3x 1’ i zastąpienie go głosem Cymbel 3x ⅔’ oraz przeintonowanie głosu Fagot 16' i likwidacja transmisji Trąbki do pedału.
Dokumentacja konserwatorska zespołu franciszkańskiego w Przemyślu
Prezentowane materiały archiwalne dokumentują historię, formę architektoniczną oraz stan zachowania kościoła i klasztoru Ojców Franciszkanów pw. św. Marii Magdaleny w Przemyślu, stanowiąc podstawowe źródło wiedzy konserwatorskiej o tym zabytku.
